1. czytanie
Pierwsza Księga Machabejska 2,15-29.
Do miasta Modin przybyli królewscy wysłańcy, którzy zmuszali do odstępstwa przez uczestnictwo w składaniu ofiary.
Wielu spomiędzy Izraelitów przyszło do nich. A Matatiasz i jego synowie zebrali się razem.
Wtedy królewscy wysłańcy zwrócili się do Matatiasza ze słowami: «Ty jesteś zwierzchnikiem, sławnym i wielkim w tym mieście, a powagę twoją umacniają synowie i krewni.
Teraz więc ty pierwszy przystąp i wykonaj zarządzenie króla, tak jak wykonały wszystkie narody, mieszkańcy Judy i ci, którzy pozostali w Jeruzalem, a ty i twoi synowie będziecie należeli do królewskich przyjaciół, ty i synowie twoi będziecie zaszczyceni darami w srebrze i złocie oraz innymi podarunkami».
Na to jednak Matatiasz odpowiedział donośnym głosem: «Jeżeli nawet wszystkie narody, które należą do państwa podległego królowi, słuchają go, odstąpiwszy od kultu swych ojców, i zgodziły się na jego nakazy,
to jednak ja, moi synowie i moi krewni będziemy postępowali zgodnie z przymierzem, które zawarli nasi ojcowie.
Niech nas Bóg broni od przekroczenia prawa i jego nakazów!
Słów króla nie będziemy słuchali i od kultu naszego nie odstąpimy ani w prawo, ani w lewo».
Zaledwie skończył mówić te słowa, pewien Żyd przystąpił na oczach wszystkich do ołtarza w Modin, ażeby złożyć ofiarę, zgodnie z zarządzeniem króla.
Gdy zobaczył to Matatiasz, zapłonął gorliwością i zadrżały mu nerki, i zawrzał gniewem, który był słuszny. Pobiegł więc i zabił tamtego obok ołtarza.
Przy tej sposobności zabił także urzędnika królewskiego, który zmuszał do składania ofiar, ołtarz zaś rozwalił.
Zapałał gorliwością o Prawo, jak to uczynił Pinchas z Zambrim, synem Salu.
Wtedy też Matatiasz zaczął w mieście wołać donośnym głosem: «Niech idzie za mną każdy, kto płonie gorliwością o Prawo i obstaje za przymierzem».
Potem zaś on sam i jego synowie uciekli w góry, pozostawiając w mieście wszystko, co tylko posiadali.
Wtedy wielu spośród ludzi, którzy szukali tego, co sprawiedliwe i słuszne, udało się na pustynię, aby tam przebywać.
Psalm responsoryjny
Księga Psalmów 50(49),1-2.5-6.14-15.
Przemówił Pan, Bóg nad bogami,
i wezwał ziemię od wschodu do zachodu słońca.
Bóg zajaśniał z Syjonu,
korony piękności.
«Zgromadźcie Mi moich umiłowanych,
którzy przez ofiarę zawarli ze Mną przymierze».
Niebiosa zwiastują Bożą sprawiedliwość,
albowiem sam Bóg jest sędzią.
»Składaj Bogu dziękczynną ofiarę,
spełnij swoje śluby wobec Najwyższego.
I wzywaj Mnie w dniu utrapienia,
wyzwolę ciebie, a ty Mnie uwielbisz».
Ewangelia
Ewangelia wg św. Łukasza 19,41-44.
Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim
i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.
Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd.
Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia».
Komentarz i kontekst
W dzisiejszej Ewangelii według św. Łukasza (Łk 19,41-44) widzimy Jezusa, który płacze nad Jerozolimą. Ten moment jest pełen emocji i głębokiego przesłania. Jezus, zbliżając się do miasta, dostrzega jego przyszłość, która jest związana z odrzuceniem Bożego przesłania. Jego łzy są wyrazem miłości i troski o ludzi, którzy nie rozpoznali czasu swojego nawiedzenia.
Przesłanie tej Ewangelii jest aktualne również dzisiaj. W obliczu wielu wyzwań, jakie stają przed współczesnymi rodzinami, Jezus wzywa nas do refleksji nad tym, co naprawdę służy pokojowi. Jerozolima, jako symbol Bożego ludu, staje się przykładem dla nas wszystkich. Czy my, jako rodziny, potrafimy dostrzegać Boże działanie w naszym życiu? Czy jesteśmy otwarci na to, co Bóg ma nam do powiedzenia?
W kontekście historycznym, Jezus mówi do narodu, który ma za sobą długą historię buntu i odrzucenia Bożych nakazów. W I wieku n.e., Jerozolima była miejscem napięć religijnych i politycznych, a Jezus przewiduje nadchodzące zniszczenie miasta, które miało miejsce w 70 roku n.e. To przestroga, która pokazuje, jak ważne jest, aby nie ignorować Bożych wezwań do nawrócenia.
W kontekście życia rodzinnego, dzisiejsza Ewangelia może być zachętą do budowania relacji opartych na miłości i zaufaniu do Boga. Warto pytać siebie i swoich bliskich, co w naszym życiu jest przeszkodą w przyjęciu Bożego pokoju. Może to być czas spędzony na modlitwie, rozmowy o wartościach, które są dla nas ważne, czy też wspólne działanie na rzecz innych.
Warto również zwrócić uwagę na fragment z Księgi Psalmów (Ps 50), który zachęca nas do składania Bogu ofiary dziękczynnej. To przypomnienie, że w każdym dniu powinniśmy dziękować za Boże dary, a także prosić o pomoc w trudnych chwilach. Wspólna modlitwa w rodzinie może być doskonałym sposobem na umocnienie więzi oraz otworzenie serc na Boże działanie.
W obliczu trudnych sytuacji, jakie mogą nas spotkać, nie zapominajmy, że Bóg jest z nami. Jego pragnieniem jest, abyśmy żyli w pokoju i jedności, a także abyśmy dostrzegali Jego obecność w naszym życiu. Oto przesłanie, które niesie dzisiejsza Ewangelia – wezwanie do rozpoznawania Bożego nawiedzenia i do działania w miłości.
Jak modlić się tym Słowem?
Boże, dziękuję Ci za dar życia i za każdą chwilę, którą mogę spędzić z moją rodziną. Proszę Cię, abyś otworzył nasze serca na Twoje przesłanie pokoju. Pomóż nam dostrzegać Twoje działanie w naszym życiu i w trudnych chwilach, abyśmy mogli być dla siebie wsparciem. Niech Twoja miłość przenika nasze relacje i prowadzi nas do jedności. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
FAQ – pytania do dzisiejszej Ewangelii
- Dlaczego Jezus płacze nad Jerozolimą?
- Jezus płacze, ponieważ widzi, że mieszkańcy Jerozolimy odrzucają Jego przesłanie pokoju i miłości, co prowadzi do ich zniszczenia.
- Co oznacza 'czas twojego nawiedzenia’?
- Czas nawiedzenia to moment, w którym Bóg przychodzi do ludzi ze swoją łaską i miłością. Oznacza to, że ludzie powinni być gotowi na przyjęcie Bożego działania.
- Jakie przesłanie dla rodzin niesie ta Ewangelia?
- Ewangelia wzywa rodziny do refleksji nad ich relacjami oraz do otwartości na Boże działanie, co może prowadzić do większej jedności i pokoju w rodzinie.
- Jakie są historyczne konteksty tego fragmentu?
- Fragment ten odnosi się do I wieku n.e., kiedy Jerozolima była pod okupacją rzymską, a Jezus przewiduje zniszczenie miasta, które miało miejsce w 70 roku n.e.
Teksty czytań: Evangelizo (feed.evangelizo.org). Dziękujemy!