1. czytanie
Pierwsza Księga Machabejska 6,1-13.
W czasie swojej wyprawy po górnej krainie król Antioch dowiedział się, że w Persji, w Elimais, jest miasto sławne z bogactwa, ze srebra i złota,
że jest tam nadzwyczaj bogata świątynia, a w niej złote hełmy, pancerze i zbroja, jaką pozostawił tam król macedoński Aleksander, syn Filipa, który panował najpierw nad Grekami.
Udał się więc tam, usiłował zdobyć miasto i złupić je, to mu się jednak nie powiodło, gdyż mieszkańcy miasta poznali jego zamiary.
Stanęli do walki przeciwko niemu, a on musiał się wycofać. Z wielkim smutkiem powrócił stamtąd i udał się do Babilonu.
Do Persji przybył do niego jakiś posłaniec z wiadomością, że pobite są te wojska, które były wysłane do ziemi judzkiej;
przede wszystkim wyruszył Lizjasz na czele ogromnego wojska i został przez nich pobity; oni zaś stali się naprawdę mocni dzięki broni, wojsku, a także dzięki wielkim łupom, które zabrali pobitemu wojsku;
zburzyli ohydę, którą wybudowano na ołtarzu w Jerozolimie, świątynię wokoło otoczyli wysokimi murami jak poprzednio, a także jego miasto Bet-Sur.
Gdy król usłyszał o tych wypadkach, zdumiał się i przeraził do tego stopnia, że padł na łoże i ze smutku się rozchorował, bo nie tak się stało, jak sobie życzył.
Przez wiele dni tam przebywał, gdyż przyszedł na niego ciężki smutek i nawet pomyślał, że umrze.
Przywołał więc wszystkich swoich przyjaciół i powiedział do nich: «Sen odszedł od moich oczu, a troska gniecie me serce;
powiedziałem więc w swoim sercu: Doszedłem do tak wielkiej udręki i niepewności, w jakiej obecnie się znajduję, a przecież w używaniu swej władzy byłem łaskawy i miłosierny.
Teraz jednak przypominam sobie całe zło, którego dopuściłem się w Jerozolimie. Zabrałem bowiem wszystkie srebrne i złote naczynia, które tam się znajdowały, i bez przyczyny wydałem rozkaz, aby wytępić wszystkich mieszkańców ziemi judzkiej.
Wiem, że dlatego właśnie spotkało mnie to nieszczęście, i oto od wielkiego smutku ginę na obcej ziemi».
Psalm responsoryjny
Księga Psalmów 9(9A),2-3.4.6.16b.19.
Chwalić Cię będę, Panie, całym moim sercem,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
zaśpiewam psalm na cześć Twego imienia, Najwyższy.
Bo ustępują moi wrogowie,
padają i giną przed Twoim obliczem.
Rozgromiłeś pogan, wygubiłeś grzeszników,
na wieki wymazałeś ich imię.
Poganie wpadli do dołu, który sami kopali,
w sidle przez nich ukrytym noga ich uwięzła.
Gdyż ubogi nigdy nie będzie zapomniany,
a ufność nieszczęśliwych nie zawiedzie na wieki.
Ewangelia
Ewangelia wg św. Łukasza 20,27-40.
Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go
w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: „Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat pojmie ją za żonę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu”.
Otóż było siedmiu braci. Pierwszy pojął żonę i zmarł bezdzietnie.
Pojął ją drugi,
a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci.
W końcu umarła ta kobieta.
Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę».
Jezus im odpowiedział: «Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.
Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.
Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”.
Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją».
Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: «Nauczycielu, dobrze powiedziałeś»,
I już o nic nie śmieli Go pytać.
Komentarz i kontekst
W dzisiejszej Ewangelii według św. Łukasza (20,27-40) spotykamy się z saduceuszami, którzy kwestionują wiarę w zmartwychwstanie. Ich pytanie do Jezusa, dotyczące kobiety, która miała siedmiu mężów, ukazuje nie tylko ich sceptycyzm, ale także głęboką niewiedzę o Bożych planach. Jezus odpowiada, że w świecie przyszłym nie będzie małżeństw, ponieważ ci, którzy zmartwychwstaną, będą równi aniołom. Ta odpowiedź nie tylko rozwiewa wątpliwości, ale także otwiera przed nami głębsze zrozumienie życia wiecznego i relacji z Bogiem.
W kontekście historycznym, saduceusze byli jednym z wpływowych ugrupowań żydowskich, które nie uznawały tradycji ustnej ani zmartwychwstania. Ich pytanie do Jezusa miało na celu ośmieszenie Jego nauczania i podważenie Jego autorytetu. Jezus, odpowiadając, nie tylko potwierdza wiarę w zmartwychwstanie, ale również ukazuje, że Bóg jest Bogiem żywych, co jest fundamentalnym przesłaniem naszej wiary.
W życiu rodzinnym, ta Ewangelia może być zachętą do refleksji nad tym, co jest dla nas najważniejsze. Zmartwychwstanie daje nam nadzieję i wskazuje na wartość relacji, które budujemy tutaj na ziemi. Wartością, która przetrwa, jest miłość i wierność. W obliczu trudności i cierpienia, które mogą nas spotkać, możemy znaleźć pocieszenie w obietnicy życia wiecznego, które złożył nam Jezus.
Praktyczne wskazówki płynące z tej Ewangelii to między innymi: pielęgnowanie relacji z bliskimi, budowanie wspólnoty opartej na miłości i zaufaniu oraz otwartość na Boże prowadzenie w naszym życiu. Warto rozmawiać z dziećmi o zmartwychwstaniu, ucząc je, że śmierć nie jest końcem, ale początkiem nowego życia w Bogu. Dzielmy się wiarą i nadzieją z naszymi bliskimi, aby w trudnych chwilach mogli znaleźć pocieszenie w obietnicy zmartwychwstania.
Jak modlić się tym Słowem?
Boże, dziękuję Ci za dar życia i obietnicę zmartwychwstania. Pomóż mi dostrzegać Twoją obecność w codziennym życiu i umacniać relacje z moimi bliskimi. Niech moja wiara w życie wieczne będzie źródłem nadziei i radości. Proszę Cię, abyś prowadził mnie w trudnych chwilach, abym mógł być świadkiem Twojej miłości i łaski. Uczyń mnie narzędziem pokoju w mojej rodzinie, abyśmy razem mogli wzrastać w wierze i zaufaniu do Ciebie. Amen.
FAQ – pytania do dzisiejszej Ewangelii
- Dlaczego saduceusze nie wierzyli w zmartwychwstanie?
- Saduceusze, jako ugrupowanie żydowskie, opierali swoje przekonania na Piśmie Świętym, odrzucając tradycję ustną, co prowadziło ich do negacji zmartwychwstania.
- Jakie znaczenie ma stwierdzenie Jezusa, że Bóg jest Bogiem żywych?
- To stwierdzenie podkreśla, że Bóg ma relację z żyjącymi, a zmartwychwstanie oznacza, że życie nie kończy się na ziemi, lecz trwa w wieczności.
- Jak zrozumieć brak małżeństw w życiu wiecznym?
- W życiu wiecznym relacje będą miały inny wymiar, oparty na pełnej jedności z Bogiem, a nie na związkach ziemskich.
- Jakie praktyczne kroki mogę podjąć w moim życiu rodzinnym w kontekście zmartwychwstania?
- Warto rozmawiać z bliskimi o wierze, wspólnie modlić się oraz budować relacje oparte na miłości i zaufaniu do Boga.
Teksty czytań: Evangelizo (feed.evangelizo.org). Dziękujemy!