1. czytanie
Księga Ezechiela 47,1-2.8-9.12.
Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była zwrócona ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza.
I wyprowadził mnie przez bramę północną, i poza murami powiódł mnie do bramy zewnętrznej, zwróconej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.
A on rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, a wtedy wody stają się zdrowe.
Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostają przy życiu: będzie tam też niezliczona ilość ryb, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione.
A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo».
Psalm responsoryjny
Księga Psalmów 46(45),2-3.5-6.8-9.
Bóg jest dla nas ucieczką i siłą,
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia
i góry zapadły w otchłań morza.
Nurty rzeki rozweselają miasto Boże,
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg w nim przebywa, a ono się nie zachwieje,
Bóg je wspomoże o świcie.
Pan Zastępów jest z nami,
Bóg Jakuba jest naszą obroną.
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana,
zdumiewające dzieła, których dokonał na ziemi.
Ewangelia
Ewangelia wg św. Jana 2,13-22.
Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy.
W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie.
Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał.
Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!»
Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie».
W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?»
Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo».
Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»
On zaś mówił o świątyni swego ciała.
Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.
Komentarz i kontekst
Dzisiejsza Ewangelia, zaczerpnięta z Ewangelii według św. Jana (J 2,13-22), przenosi nas do Jerozolimy, gdzie Jezus zbliża się do świątyni w czasie Paschy. W tym kontekście warto przypomnieć, że świątynia była dla Żydów miejscem spotkania z Bogiem, symbolem Jego obecności pośród ludu. Jednak Jezus, widząc, co się dzieje wewnątrz, nie potrafi pozostać obojętny. Wprowadza do świątyni porządek, wypędzając handlarzy i przewracając stoły bankierów. Jego działania są nie tylko aktem oczyszczenia, ale także głębokim wyrazem Jego miłości do domu Ojca.
Warto zauważyć, że Jezus, mówiąc o zburzeniu świątyni, odnosi się do swojego ciała, które stanie się nową świątynią. Jego zmartwychwstanie w trzy dni jest zapowiedzią nowego przymierza, które będzie dostępne dla wszystkich ludzi. W ten sposób Jezus ukazuje, że prawdziwą świątynią jest nie budowla, ale On sam, a także wspólnota wierzących, którzy tworzą Kościół. To przesłanie ma szczególne znaczenie w kontekście dzisiejszego święta poświęcenia Bazyliki Laterańskiej, która jest symbolem jedności Kościoła i miejscem, gdzie wierni spotykają się, aby oddać cześć Bogu.
W kontekście rodzinnym, Ewangelia ta przypomina nam o wartości duchowego oczyszczenia w naszym życiu. Czasami w naszych domach i sercach gromadzą się rzeczy, które oddzielają nas od Boga. Może to być zbytnie przywiązanie do materialnych spraw, kłótnie, brak przebaczenia. Jezus wzywa nas do oczyszczenia naszych serc i domów, aby mogły stać się miejscem, gdzie Bóg może przebywać. To wezwanie do refleksji nad tym, co jest dla nas najważniejsze, co nas łączy z Bogiem i z innymi ludźmi.
Praktyczne wskazówki płynące z tej Ewangelii mogą obejmować: regularne modlitwy w rodzinie, wspólne czytanie Pisma Świętego, a także działania na rzecz pojednania i przebaczenia w relacjach międzyludzkich. Oczyszczając nasze życie, otwieramy się na działanie Boga, który pragnie nas prowadzić ku pełni życia.
Jak modlić się tym Słowem?
Boże, dziękuję Ci za dar Twojej obecności w moim życiu. Proszę Cię, oczyszczaj moje serce, aby stało się miejscem, gdzie Ty możesz mieszkać. Pomóż mi dostrzegać to, co oddala mnie od Ciebie i od moich bliskich. Niech woda życia, która płynie z Twojej świątyni, napełnia moją rodzinę radością i pokojem. Ucz mnie, jak być gorliwym w miłości do Ciebie i do moich bliźnich. Amen.
FAQ – pytania do dzisiejszej Ewangelii
- Dlaczego Jezus wypędza handlarzy ze świątyni?
- Jezus wypędza handlarzy, ponieważ ich działalność przekształca świątynię, miejsce modlitwy, w targowisko, co jest sprzeczne z jej przeznaczeniem jako domu Bożego.
- Co oznacza, że Jezus mówi o zburzeniu świątyni?
- Jezus odnosi się do swojego ciała jako nowej świątyni, co zapowiada Jego zmartwychwstanie i nową formę obecności Boga wśród ludzi.
- Jak możemy zastosować tę Ewangelię w naszym codziennym życiu?
- Możemy wprowadzać porządek w naszym życiu duchowym, oczyszczając nasze serca z tego, co nas oddala od Boga, oraz tworzyć w naszych domach atmosferę modlitwy i miłości.
Teksty czytań: Evangelizo (feed.evangelizo.org). Dziękujemy!