1. czytanie
List do Rzymian 14,7-12.
Bracia: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie:
jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana.
Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.
Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem Boga.
Napisane jest bowiem: «Na moje życie – mówi Pan – przede Mną zegnie się wszelkie kolano, a każdy język wielbić będzie Boga».
Tak więc każdy z nas o sobie samym zda sprawę Bogu.
Psalm responsoryjny
Księga Psalmów 27(26),1.4.13-14.
Pan moim światłem i zbawieniem moim,
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia,
przed kim miałbym czuć trwogę?
O jedno tylko proszę Pana i o to zabiegam,
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu
po wszystkie dni mego życia;
abym kosztował słodyczy Pana,
stale się radował Jego świątynią.
Wierzę, że będę oglądał dobra Pana
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny,
nabierz odwagi i oczekuj Pana.
Ewangelia
Ewangelia wg św. Łukasza 15,1-10.
W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać.
Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:
«Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?
A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona
i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”.
Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia».
Albo jeśli jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie?
A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam”.
Tak samo, powiadam wam, radość nastaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca».
Komentarz i kontekst
W dzisiejszej Ewangelii według św. Łukasza (Łk 15,1-10) Jezus ukazuje nam niezwykłą miłość Boga do grzeszników. W kontekście, w którym faryzeusze i uczeni w Piśmie krytykują Jezusa za to, że jada z celnikami i grzesznikami, Pan opowiada dwie przypowieści, które mają na celu ukazanie wartości każdego człowieka w oczach Boga.
Przypowieść o zagubionej owcy i drachmie jest doskonałym przykładem Bożej troski o każdego z nas. Zgubiona owca symbolizuje grzesznika, który oddala się od Boga, a radość pasterza, gdy ją odnajduje, ilustruje radość nieba z nawrócenia jednego grzesznika. W czasach Jezusa, owce były nie tylko źródłem utrzymania, ale także symbolem bliskości i relacji. Pasterz, który zostawia dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, aby odnaleźć jedną, ukazuje nam, że każdy człowiek jest dla Boga bezcenny. Ta przypowieść jest zachętą do tego, abyśmy nie bali się wracać do Boga, nawet jeśli nasze grzechy wydają się nam ogromne.
W drugiej przypowieści o zgubionej drachmie, Jezus podkreśla, że Bóg nie tylko szuka grzesznika, ale także cieszy się z jego powrotu. Kobieta, która zapala światło i wymiata dom, aby znaleźć zgubioną drachmę, pokazuje, jak ważne jest dla nas poszukiwanie i troska o to, co utracone. W kontekście rodzinnym, ta przypowieść może nas skłonić do refleksji nad tym, jak często zapominamy o wartościach, które są dla nas ważne. Wartości te mogą być relacjami z bliskimi, które czasem zaniedbujemy w codziennym życiu.
W pierwszym czytaniu z Listu do Rzymian (Rz 14,7-12) św. Paweł przypomina nam, że nikt z nas nie żyje dla siebie. Nasze życie ma sens w relacji z innymi oraz z Bogiem. Każdy z nas stanie przed Bożym trybunałem, co powinno nas motywować do miłości i akceptacji innych, a nie potępienia. W kontekście rodzinnym, zachęca nas to do budowania relacji opartych na miłości i wsparciu, zamiast osądzania.
Psalm 27 (26) podkreśla, że Pan jest naszym światłem i zbawieniem. W chwilach trudnych, gdy czujemy się zagubieni, możemy zwrócić się do Boga, który jest naszym przewodnikiem. W kontekście rodzinnym, warto wprowadzić modlitwę i wspólne chwile z Bogiem, aby umacniać nasze relacje i wzajemnie się wspierać.
Podsumowując, dzisiejsza Ewangelia przypomina nam o nieskończonej miłości Boga do każdego człowieka oraz o radości, jaką przynosi nawrócenie. Zachęca nas do budowania relacji opartych na miłości, akceptacji i poszukiwaniu tego, co zagubione w naszym życiu.
Jak modlić się tym Słowem?
Boże, dziękuję Ci za Twoją nieskończoną miłość, która zawsze mnie odnajduje, gdy się zgubię. Proszę Cię, abyś pomógł mi dostrzegać wartość każdego człowieka w moim życiu. Naucz mnie być pasterzem dla tych, którzy są zagubieni, i daj mi siłę, aby nie oceniać, ale wspierać moich bliskich. Oświeć moje serce, abym zawsze szukał dobra w innych. Spraw, aby moje życie było świadectwem Twojej miłości, a radość z nawrócenia była moim codziennym dążeniem. Amen.
FAQ – pytania do dzisiejszej Ewangelii
- Dlaczego Jezus jadał z grzesznikami?
- Jezus jadał z grzesznikami, aby pokazać, że każda osoba ma wartość w oczach Boga i że Jego misja polega na szukaniu zagubionych.
- Co oznacza przypowieść o zagubionej owcy?
- Przypowieść ta symbolizuje Bożą miłość i troskę o każdego człowieka, pokazując, że nawet jeden grzesznik ma ogromne znaczenie.
- Jakie są praktyczne wskazówki dla rodzin na podstawie tej Ewangelii?
- Rodziny mogą uczyć się akceptacji, miłości i wsparcia dla siebie nawzajem, a także dążyć do pojednania i poszukiwania wartości w relacjach.
- Jak mogę wprowadzić modlitwę do życia rodzinnego?
- Można wprowadzić wspólne modlitwy, czytanie Pisma Świętego, a także regularne spotkania, aby dzielić się doświadczeniami i wspierać się wzajemnie.
Teksty czytań: Evangelizo (feed.evangelizo.org). Dziękujemy!