Przypowieść o faryzeuszu i celnika (Łk 18,9-14) – Ewangelia – niedziela, 26 października 2025

Dziś rozważamy przypowieść Jezusa o faryzeuszu i celnika, która uczy nas pokory i prawdziwej modlitwy.

1. czytanie

Mądrość Syracha 35,12-14.16-18.

Pan jest sędzią, który nie ma względu na osoby.

Nie będzie miał On względu na osobę przeciw biednemu, owszem, wysłucha prośby pokrzywdzonego.

Nie zlekceważy błagania sieroty ani wdowy, kiedy się skarży.

Kto służy Bogu, z upodobaniem zostanie przyjęty, a błaganie jego dosięgnie obłoków.

Modlitwa pokornego przeniknie obłoki i nie dozna pociechy, zanim nie osiągnie celu.

Nie odstąpi, aż wejrzy Najwyższy i ujmie się za sprawiedliwymi, i wyda słuszny wyrok.

Psalm responsoryjny

Księga Psalmów 34(33),2-3.17-18.19.23.

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy,

Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.

Dusza moja chlubi się Panem,

niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym,

by pamięć o nich wymazać z ziemi.

Pan słyszy wołających o pomoc

i ratuje ich od wszelkiej udręki.

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu,

ocala upadłych na duchu.

Pan odkupi dusze sług swoich,

nie zazna kary, kto się do Niego ucieka.

Ewangelia

Ewangelia wg św. Łukasza 18,9-14.

Jezus opowiedział niektórym, co dufni byli w siebie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść:

«Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik.

Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: „Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie: zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik.

Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam”.

Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!”

Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».

Komentarz i kontekst

W dzisiejszej Ewangelii, Jezus opowiada przypowieść o dwóch mężczyznach, którzy przyszli do świątyni, aby się modlić. Faryzeusz, z pełnym przekonaniem o swojej sprawiedliwości, dziękuje Bogu za swoje cnoty, podczas gdy celnik, pełen pokory, prosi o miłosierdzie. Ta przypowieść ukazuje nie tylko różnice w postawie modlitewnej, ale także głębsze zrozumienie relacji człowieka z Bogiem.

Faryzeusze w czasach Jezusa byli uważani za autorytety religijne, przestrzegające prawa i tradycji. Ich duma i przekonanie o własnej sprawiedliwości często prowadziły do gardzenia innymi, co widać w postawie faryzeusza. Z kolei celnik, będący przedstawicielem grupy społecznej pogardzanej przez Żydów, symbolizuje tych, którzy są świadomi swojej grzeszności i potrzebują Bożego miłosierdzia.

W kontekście rodzinnego życia, ta przypowieść zachęca nas do refleksji nad tym, jak często w naszych modlitwach koncentrujemy się na sobie, porównując się z innymi. Jezus przypomina, że prawdziwa modlitwa wymaga pokory, szczerości i otwartości na Boże miłosierdzie. Warto zadać sobie pytanie, czy nasze modlitwy są pełne wdzięczności, czy też często stają się formą samouwielbienia.

Warto również zauważyć, że w 1. czytaniu z Mądrości Syracha podkreślono, że Pan nie ma względu na osoby i wysłuchuje prośby pokrzywdzonych. To potwierdza, że Bóg jest blisko tych, którzy są skruszeni w sercu, co doskonale koresponduje z postawą celnika. W Psalmie 34 czytamy, że Pan ratuje ludzi skruszonych w sercu, co jeszcze bardziej podkreśla, jak ważna jest pokora w naszych relacjach z Bogiem.

W codziennym życiu rodzinnym możemy praktykować pokorę, ucząc się dostrzegać i doceniać drugiego człowieka, zamiast porównywać się z nim. Możemy wprowadzać rytuały modlitewne, które będą nas łączyć jako rodzinę, a także uczyć dzieci, że modlitwa to nie tylko prośba o coś, ale przede wszystkim wyrażenie wdzięczności i pokory przed Bogiem.

Zachęcamy do rozważania, jak można wprowadzać postawy pokory w nasze życie, zarówno w modlitwie, jak i w codziennych relacjach z bliskimi. Pamiętajmy, że każdy, kto się uniża, będzie wywyższony, a pokora jest kluczem do prawdziwego zjednoczenia z Bogiem.

Jak modlić się tym Słowem?

Boże, dziękuję Ci za Twoje nieskończone miłosierdzie i łaskę, którą mi ofiarowujesz. Proszę, naucz mnie pokory, abym potrafił dostrzegać swoją grzeszność i przychodzić do Ciebie z otwartym sercem. Pomóż mi w moim życiu rodzinnym, abyśmy razem modlili się w duchu pokory i miłości. Spraw, byśmy umieli dostrzegać w sobie nawzajem Twoje dary i budować relacje oparte na zaufaniu oraz szacunku. Niech nasza modlitwa przenika niebo i przynosi owoce w naszym życiu. Amen.

FAQ – pytania do dzisiejszej Ewangelii

Dlaczego Jezus użył faryzeusza i celnika w tej przypowieści?
Faryzeusz symbolizuje ludzi dumnych ze swojej sprawiedliwości, a celnik przedstawia tych, którzy są świadomi swojej grzeszności i potrzebują Bożego miłosierdzia.
Jak mogę wprowadzić pokorę w moje życie rodzinne?
Możesz to zrobić poprzez wspólne modlitwy, rozmowy o swoich uczuciach i potrzebach, a także przez praktykowanie wdzięczności i docenianie drugiego człowieka.
Co oznacza, że Bóg nie ma względu na osoby?
To oznacza, że Bóg nie ocenia ludzi na podstawie ich statusu społecznego czy osiągnięć, ale patrzy na ich serca i prawdziwe intencje.
Jakie są praktyczne sposoby na pokorną modlitwę?
Można modlić się w ciszy, wyrażając wdzięczność za Boże dary, a także prosić o pomoc w przezwyciężaniu własnych słabości i grzechów.
Jak przypowieść o faryzeuszu i celnika odnosi się do współczesnego życia?
Przypowieść uczy, że ważniejsze od zewnętrznych praktyk religijnych jest nasze serce i postawa pokory wobec Boga oraz innych ludzi.

Teksty czytań: Evangelizo (feed.evangelizo.org). Dziękujemy!

Zanurz się w ciszy i słowie

Dołącz do naszego newslettera, aby otrzymywać codzienną medytację i fragment Pisma Świętego z komentarzem.

Obiecujemy, że nigdy nie będziemy spamować! Zapoznaj się z naszą Polityką prywatności, aby uzyskać więcej informacji.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *