1. czytanie
List do Rzymian 8,1-11.
Bracia: Teraz dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie ma już potępienia.
Albowiem prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, wyzwoliło cię spod prawa grzechu i śmierci.
Co bowiem było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, tego dokonał Bóg. On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego i dla usunięcia grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech,
aby to, co nakazuje Prawo, wypełniło się w nas, o ile postępujemy nie według ciała, ale według Ducha.
Ci bowiem, którzy żyją według ciała, dążą do tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według Ducha – do tego, czego chce Duch.
Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha – do życia i pokoju:
ponieważ dążność ciała jest wroga Bogu, nie podporządkowuje się bowiem Prawu Bożemu, ani nawet nie jest do tego zdolna.
A ci, którzy według ciała żyją, Bogu podobać się nie mogą.
Wy jednak nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeżeli zaś ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy.
Skoro zaś Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu, duch jednak ma życie na skutek usprawiedliwienia.
A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.
Psalm responsoryjny
Księga Psalmów 24(23),1-2.3-4ab.5-6.
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana,
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca,
którego dusza nie lgnęła do marności.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają,
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Ewangelia
Ewangelia wg św. Łukasza 13,1-9.
W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.
Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli?
Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie.
Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem?
Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».
I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł.
Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?”
Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem;
i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».
Komentarz i kontekst
W dzisiejszej Ewangelii według św. Łukasza (Łk 13,1-9) Jezus stawia przed nami ważne pytania dotyczące grzechu, cierpienia i nawrócenia. Przypomina, że nie możemy oceniać innych na podstawie ich cierpienia. W kontekście historycznym, Galilejczycy, o których mowa w Ewangelii, byli ofiarami brutalności rzymskiego okupanta, a ich śmierć mogła być postrzegana jako kara za grzechy. Jezus jednak stanowczo odrzuca takie myślenie, wskazując, że wszyscy jesteśmy grzesznikami i potrzebujemy nawrócenia.
To przesłanie jest szczególnie istotne w kontekście życia rodzinnego. Współczesne rodziny często borykają się z trudnościami, które mogą prowadzić do osądzania siebie nawzajem. Jezus przypomina, że zamiast oceniać innych, powinniśmy skupić się na własnym nawróceniu i duchowym wzroście. Warto zadać sobie pytanie: czy nasze życie przynosi owoce, które Bóg oczekuje od nas?
Jezus posługuje się przypowieścią o figowcu, który nie przynosi owoców. Właściciel winnicy pragnie go wyciąć, ale ogrodnik prosi o jeszcze jeden rok, aby go okopać i nawozić. Ta przypowieść ukazuje Bożą cierpliwość i miłość. Bóg daje nam czas na nawrócenie i wzrost duchowy, ale również wzywa nas do działania. Jako rodziny, jesteśmy wezwani do współpracy z Bożym działaniem w naszym życiu i do przynoszenia owoców, które będą świadczyć o naszej wierze.
Warto pamiętać, że owoce, o których mówi Jezus, to nie tylko nasze dobre uczynki, ale także miłość, przebaczenie i zrozumienie w relacjach z bliskimi. Wspierajmy się nawzajem w dążeniu do świętości i otwartości na Ducha Świętego, który prowadzi nas ku pełni życia w Chrystusie. Nasze nawrócenie nie jest jedynie osobistą sprawą, ale ma wpływ na całą rodzinę. Kiedy jedna osoba w rodzinie dąży do świętości, wpływa to na atmosferę w domu i na relacje między członkami rodziny.
Na koniec, zachęcam do refleksji nad tym, jakie owoce przynosimy w naszym życiu. Czy jesteśmy gotowi na nawrócenie? Czy otwieramy się na Bożą łaskę, aby nasze życie stało się świadectwem Jego miłości i miłosierdzia?
Jak modlić się tym Słowem?
Boże, dziękujemy Ci za Twoją nieskończoną miłość i cierpliwość. Prosimy, abyś pomógł nam dostrzegać nasze grzechy i wzywał do nawrócenia. Daj nam siłę, abyśmy przynosili owoce, które będą świadectwem naszej wiary. Otwórz nasze serca na Ducha Świętego, abyśmy mogli wzrastać w miłości i jedności jako rodzina. Niech nasze życie staje się odbiciem Twojej łaski. Amen.
FAQ – pytania do dzisiejszej Ewangelii
- Dlaczego Jezus mówi, że wszyscy są grzesznikami?
- Jezus podkreśla, że grzech jest powszechny i wszyscy potrzebujemy nawrócenia oraz Bożego miłosierdzia.
- Co oznacza przypowieść o figowcu?
- Przypowieść ta symbolizuje Bożą cierpliwość wobec nas oraz wezwanie do przynoszenia owoców w naszym życiu duchowym.
- Jakie owoce powinny przynosić rodziny?
- Rodziny powinny przynosić owoce miłości, przebaczenia, wsparcia i zrozumienia w relacjach między sobą.
Teksty czytań: Evangelizo (feed.evangelizo.org). Dziękujemy!