🌿 Rozmyślanie
Burze nie pytają, czy mamy siłę.
Czasem przychodzą nagle — jak słowa, których nie zdążyliśmy powstrzymać, jak wydarzenia, na które nie byliśmy gotowi.
Ale może nie chodzi o to, by burzy nie było.
Może chodzi o to, by w niej nie zgubić pokoju.
Zaufanie to nie brak lęku, ale wybór — by pozostać w obecności Boga, nawet jeśli fale zalewają łódź.
„Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał. Wtedy przystąpili do Niego i obudzili Go, mówiąc: «Panie, ratuj, giniemy!» A On im rzekł: «Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?» Potem wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza.”
(Mt 8,24-26)
Propozycja modlitwy
Panie, gdy wokół mnie panuje zamęt — naucz mnie słuchać Twojego szeptu.
Nie uciszaj burzy, jeśli ma mnie nauczyć zaufania.
Daj mi siłę, by nie uciekać przed wyzwaniami, lecz stanąć naprzeciw nim z pokojem w sercu.
Zamiast usuwać lęk, wlej we mnie odwagę i pewność, że jesteś pośród fal.
Amen.